Amstelveen in beeld

Amstelveen staat bekend om haar groene karakter, maar hoe ervaren bewoners deze natuur eigenlijk zelf? Voor een fotowedstrijd met Canon trokken fotografen de natuur in, op zoek naar hun favoriete plekken en momenten.

Dit Schotse Hooglander kalfje is in het Schinkelbos geboren. Dit kalfje was het nieuwsgierigste van alle kalfjes die op dat moment waren geboren en wilde maar wat graag weten wie of wat ik was. Na wat gespeeld te hebben met zijn broers en/of zussen, ging het kalfje liggen en heb ik deze foto gemaakt. De foto geeft het kalfje weer zoals ik het heb ervaren. Nieuwsgierig en speels.

Op mijn vrije ochtend, nog voor de zon opkomt, stap ik op de fiets. Ik rijd een paar minuten door de wijk naar de polder. De avond ervoor heb ik gekeken naar het weerbericht, zoals wel vaker voor een vrije ochtend. Als hobbyfotograaf vind ik het lekker om al vroeg op pad te gaan. Meteen aan het begin van de ronde die ik in mijn hoofd heb, word ik getrakteerd op deze prachtige roze kleuren in de lucht. Een prachtig cadeautje!

Ik wist waar en wat voor foto ik wilde maken toen ik de wedstrijd langs zag komen. Hem ook daadwerkelijk maken was een tweede... Werk en het weer gooide regelmatig roet in het eten. Twee keer stond ik er zonder het gewenste resultaat. Vandaag was de laatste dag om in te zenden, het regende flink vlak voor ik die kant op ging en de wolken waren donker maar ik dacht het is nu of nooit. Daar aangekomen was er geen zon te zien en stond ik er helemaal alleen terwijl het vaak erg druk is rond zonsondergang.

Maar na ruim een half uur werd mijn wachten (in de regen) beloond, de wolken dreven net genoeg uit beeld om de zon tevoorschijn te laten komen. Ik ben super blij dat het gelukt is om een foto bij de poel te maken, dat is al winst op zichzelf als mijn foto niet de mooiste wordt gevonden. Ik heb hier 20 jaar aan herinneringen liggen. Mooie mensen leren kennen. En tijdens mijn revalidatie van Covid en de rouwverweking van het verlies van mijn lieve vriendinnetje hier veel mooie wandelingen gemaakt met mijn dochter Veron, die ook mee doet aan deze wedstrijd met foto's van de bloesem.

Iedere ochtend de hond uitlaten in het Amsterdamse Bos, levert mooie plaatjes op!

De Braak en het J. P. Thijssepark, de enige rijksmonumenten zonder deuren en ramen, maar wel met monumentale uitzichten. De plas “De Doorbraak” achter de oostentree is bij wisselende weersomstandigheden altijd spectaculair.

Gretig en nieuwsgierig staan ze daar. Met al hun vrolijke enthousiasme reiken ze naar de hemel, hun ontluikende blad nog opgerold. Opgerold als tongetjes van mondjes die willen roepen hoe mooi ze stuk voor stuk als varens zullen zijn. Hoe mooi ze ieder jaar weer zijn als de eerste warme zonnestralen, toegejuicht door de mezen en de roodborstjes, hen en de rest van de planten en bloemen uit hun winterslaap hebben weten wakker te schudden. Want het is tijd. De hoogste tijd. Om te blinken en te stralen. Om te geuren en te kleuren.

Vroeg op om met de zonsopkomst al in het bos te zijn. De daslook bloeit en ruik je als je aankomt lopen. Het laagje mist over het water maakt het plaatje compleet!

Op een snikhete zomerse dag toch beschutting en koelte in ’t bos, alsof de wereld even stilstaat, helemaal omgeven door groen.

Ik woon sinds 2011 in Amstelveen, maar werk nog in Amsterdam. Vier dagen per week fiets ik via Middelpolder en Amstel richting Amsterdam-Oost en daar heb ik natuurlijk niet altijd zin in. Maar de prachtige route die ik fiets maakt veel goed, en bij mooie weersomstandigheden en licht zie ik de fraaiste plaatjes en stop dan regelmatig om foto’s te maken. Jaloersmakend laat ik die dan wel eens aan collega’s zien die met de auto of het OV komen en al dit moois moeten missen!

Hierbij een ochtendfoto gemaakt in de Middelpolder vlak bij de waterzuivering.